Οι δασμοί αυξήθηκαν απότομα, σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνοντας περίπου το 145%, σε μια προσπάθεια να εξαναγκαστεί η Κίνα σε παραχωρήσεις.
Όταν ο Donald Trump επέστρεψε στην εξουσία το 2025, υποσχέθηκε να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις με την Κίνα μέσω επιθετικών δασμών, κατηγορώντας το Πεκίνο για αθέμιτες εμπορικές πρακτικές.
Οι δασμοί αυξήθηκαν απότομα, σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνοντας περίπου το 145%, σε μια προσπάθεια να εξαναγκαστεί η Κίνα σε παραχωρήσεις.
Η αποτυχία του βασικού εργαλείου πίεσης
Περισσότερο από έναν χρόνο αργότερα, τα μέτρα αυτά δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά ούτε την οικονομική ούτε τη στρατιωτική συμπεριφορά της Κίνας.
Μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, στις αρχές του 2025 ανέτρεψε μεγάλο μέρος των δασμών, αποδυναμώνοντας τον κεντρικό άξονα της στρατηγικής της κυβέρνησης.
Πολιτική χωρίς σταθερή κατεύθυνση
Αντί για ένα καθαρό μακροπρόθεσμο σχέδιο, η πολιτική της Ουάσινγκτον απέναντι στην Κίνα χαρακτηρίζεται από ασυνέπεια.
Κομβικές αποφάσεις συχνά αναιρούνται ή συγκρούονται μεταξύ τους:
μαύρη λίστα κινεζικών εταιρειών λόγω στρατιωτικών διασυνδέσεων, και στη συνέχεια γρήγορη αναίρεση της απόφασης
χαρακτηρισμός των προηγμένων ημιαγωγών ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπονται πωλήσεις
επέκταση των περιορισμών εξαγωγών, και έπειτα προσωρινή παύση υπό πίεση
Αυτά τα αντικρουόμενα σήματα έχουν δημιουργήσει σύγχυση στο εσωτερικό της αμερικανικής κυβέρνησης και αβεβαιότητα σε συμμάχους και βιομηχανία.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η πολιτική μοιάζει περισσότερο αντιδραστική παρά στρατηγική.
Δασμοί χωρίς μετασχηματισμό
Παρότι οι δασμοί μείωσαν σε σημαντικό βαθμό το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με την Κίνα, δεν πέτυχαν τους ευρύτερους διαρθρωτικούς στόχους.
Η Κίνα δεν άλλαξε ουσιαστικά τις κρατικά καθοδηγούμενες εμπορικές πρακτικές της, ενώ οι προσπάθειες των ΗΠΑ για επαναπατρισμό της παραγωγής είχαν περιορισμένη επιτυχία.
Μάλιστα, δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στη μεταποίηση χάθηκαν κατά την περίοδο αυτή, αποδυναμώνοντας έναν βασικό πυλώνα της οικονομικής ατζέντας της κυβέρνησης.
Αξιωματούχοι όπως οι Scott Bessent και Jamieson Greer έχουν μετακινηθεί προς έναν πιο περιορισμένο στόχο, αυτόν του “managed trade”, δίνοντας έμφαση στη σταθερότητα αντί για ριζικές αλλαγές.
Στρατηγικός ανταγωνισμός πέρα από το εμπόριο
Παρά τις αποτυχίες στην εμπορική πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κινηθεί πιο επιθετικά σε άλλους τομείς.
στρατιωτική πίεση σε χώρες όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα, που θεωρούνται στενοί εταίροι της Κίνας
επέκταση πωλήσεων όπλων προς την Ταϊβάν, την οποία το Πεκίνο θεωρεί δικό του έδαφος
κινήσεις περιορισμού της κινεζικής επιρροής σε στρατηγικές περιοχές όπως η Διώρυγα του Παναμά.
Αυτές οι ενέργειες δείχνουν προσπάθεια ανάσχεσης της παγκόσμιας επιρροής της Κίνας, ακόμη κι αν η οικονομική πολιτική παραμένει ασυνεπής.
Επιπτώσεις στις συμμαχίες και στην παγκόσμια εικόνα
Η προσέγγιση της κυβέρνησης έχει επίσης επιβαρύνει τις σχέσεις με παραδοσιακούς συμμάχους, ιδιαίτερα λόγω εμπορικών διαφορών και ευρύτερων γεωπολιτικών εντάσεων.
Αυτό ενδέχεται να αποδυναμώσει έναν συντονισμένο διεθνή μηχανισμό απέναντι στην άνοδο της Κίνας.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα προβάλλει τον εαυτό της ως σταθερό και προβλέψιμο παγκόσμιο παράγοντα, αντιπαραβάλλοντας τη δική της εικόνα με την αμερικανική ασυνέπεια.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι αυτή η αντίληψη μπορεί να πλήξει τη διεθνή αξιοπιστία της Ουάσινγκτον.
Γιατί έχει σημασία
Η σχέση ΗΠΑ–Κίνας είναι μία από τις πιο καθοριστικές παγκοσμίως, επηρεάζοντας το εμπόριο, την τεχνολογία και την ασφάλεια σε όλο τον κόσμο.
Η έλλειψη συνεκτικής στρατηγικής από την Ουάσινγκτον δημιουργεί αβεβαιότητα όχι μόνο στις διμερείς σχέσεις αλλά και στις παγκόσμιες αγορές και συμμαχίες.
Το διακύβευμα δεν είναι μόνο οικονομικός ανταγωνισμός, αλλά ο μακροπρόθεσμος έλεγχος διεθνών κανόνων, εφοδιαστικών αλυσίδων και αναδυόμενων τεχνολογιών.
Το επόμενο βήμα
Το ενδιαφέρον στρέφεται τώρα στην προγραμματισμένη επίσκεψη του Trump στην Κίνα στα μέσα Μαΐου, όπου αναμένεται να συναντήσει τον Xi Jinping.
Η επίσκεψη θα δείξει αν η κυβέρνηση θα σταθεροποιήσει τη στρατηγική της ή θα συνεχίσει με αποσπασματικές αποφάσεις.
Παρατηρητές θα αναζητήσουν ενδείξεις για πιο δομημένο πλαίσιο, ιδιαίτερα σε εμπόριο, τεχνολογικούς περιορισμούς και στρατιωτικό ανταγωνισμό.
www.bankingnews.gr
Οι δασμοί αυξήθηκαν απότομα, σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνοντας περίπου το 145%, σε μια προσπάθεια να εξαναγκαστεί η Κίνα σε παραχωρήσεις.
Η αποτυχία του βασικού εργαλείου πίεσης
Περισσότερο από έναν χρόνο αργότερα, τα μέτρα αυτά δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά ούτε την οικονομική ούτε τη στρατιωτική συμπεριφορά της Κίνας.
Μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, στις αρχές του 2025 ανέτρεψε μεγάλο μέρος των δασμών, αποδυναμώνοντας τον κεντρικό άξονα της στρατηγικής της κυβέρνησης.
Πολιτική χωρίς σταθερή κατεύθυνση
Αντί για ένα καθαρό μακροπρόθεσμο σχέδιο, η πολιτική της Ουάσινγκτον απέναντι στην Κίνα χαρακτηρίζεται από ασυνέπεια.
Κομβικές αποφάσεις συχνά αναιρούνται ή συγκρούονται μεταξύ τους:
μαύρη λίστα κινεζικών εταιρειών λόγω στρατιωτικών διασυνδέσεων, και στη συνέχεια γρήγορη αναίρεση της απόφασης
χαρακτηρισμός των προηγμένων ημιαγωγών ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπονται πωλήσεις
επέκταση των περιορισμών εξαγωγών, και έπειτα προσωρινή παύση υπό πίεση
Αυτά τα αντικρουόμενα σήματα έχουν δημιουργήσει σύγχυση στο εσωτερικό της αμερικανικής κυβέρνησης και αβεβαιότητα σε συμμάχους και βιομηχανία.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η πολιτική μοιάζει περισσότερο αντιδραστική παρά στρατηγική.
Δασμοί χωρίς μετασχηματισμό
Παρότι οι δασμοί μείωσαν σε σημαντικό βαθμό το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με την Κίνα, δεν πέτυχαν τους ευρύτερους διαρθρωτικούς στόχους.
Η Κίνα δεν άλλαξε ουσιαστικά τις κρατικά καθοδηγούμενες εμπορικές πρακτικές της, ενώ οι προσπάθειες των ΗΠΑ για επαναπατρισμό της παραγωγής είχαν περιορισμένη επιτυχία.
Μάλιστα, δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στη μεταποίηση χάθηκαν κατά την περίοδο αυτή, αποδυναμώνοντας έναν βασικό πυλώνα της οικονομικής ατζέντας της κυβέρνησης.
Αξιωματούχοι όπως οι Scott Bessent και Jamieson Greer έχουν μετακινηθεί προς έναν πιο περιορισμένο στόχο, αυτόν του “managed trade”, δίνοντας έμφαση στη σταθερότητα αντί για ριζικές αλλαγές.
Στρατηγικός ανταγωνισμός πέρα από το εμπόριο
Παρά τις αποτυχίες στην εμπορική πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κινηθεί πιο επιθετικά σε άλλους τομείς.
στρατιωτική πίεση σε χώρες όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα, που θεωρούνται στενοί εταίροι της Κίνας
επέκταση πωλήσεων όπλων προς την Ταϊβάν, την οποία το Πεκίνο θεωρεί δικό του έδαφος
κινήσεις περιορισμού της κινεζικής επιρροής σε στρατηγικές περιοχές όπως η Διώρυγα του Παναμά.
Αυτές οι ενέργειες δείχνουν προσπάθεια ανάσχεσης της παγκόσμιας επιρροής της Κίνας, ακόμη κι αν η οικονομική πολιτική παραμένει ασυνεπής.
Επιπτώσεις στις συμμαχίες και στην παγκόσμια εικόνα
Η προσέγγιση της κυβέρνησης έχει επίσης επιβαρύνει τις σχέσεις με παραδοσιακούς συμμάχους, ιδιαίτερα λόγω εμπορικών διαφορών και ευρύτερων γεωπολιτικών εντάσεων.
Αυτό ενδέχεται να αποδυναμώσει έναν συντονισμένο διεθνή μηχανισμό απέναντι στην άνοδο της Κίνας.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα προβάλλει τον εαυτό της ως σταθερό και προβλέψιμο παγκόσμιο παράγοντα, αντιπαραβάλλοντας τη δική της εικόνα με την αμερικανική ασυνέπεια.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι αυτή η αντίληψη μπορεί να πλήξει τη διεθνή αξιοπιστία της Ουάσινγκτον.
Γιατί έχει σημασία
Η σχέση ΗΠΑ–Κίνας είναι μία από τις πιο καθοριστικές παγκοσμίως, επηρεάζοντας το εμπόριο, την τεχνολογία και την ασφάλεια σε όλο τον κόσμο.
Η έλλειψη συνεκτικής στρατηγικής από την Ουάσινγκτον δημιουργεί αβεβαιότητα όχι μόνο στις διμερείς σχέσεις αλλά και στις παγκόσμιες αγορές και συμμαχίες.
Το διακύβευμα δεν είναι μόνο οικονομικός ανταγωνισμός, αλλά ο μακροπρόθεσμος έλεγχος διεθνών κανόνων, εφοδιαστικών αλυσίδων και αναδυόμενων τεχνολογιών.
Το επόμενο βήμα
Το ενδιαφέρον στρέφεται τώρα στην προγραμματισμένη επίσκεψη του Trump στην Κίνα στα μέσα Μαΐου, όπου αναμένεται να συναντήσει τον Xi Jinping.
Η επίσκεψη θα δείξει αν η κυβέρνηση θα σταθεροποιήσει τη στρατηγική της ή θα συνεχίσει με αποσπασματικές αποφάσεις.
Παρατηρητές θα αναζητήσουν ενδείξεις για πιο δομημένο πλαίσιο, ιδιαίτερα σε εμπόριο, τεχνολογικούς περιορισμούς και στρατιωτικό ανταγωνισμό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών